تلاش براى تشكيل حكومت موقت فراگير مدت زمانى رفت‌وآمدهايى براى تشكيل يك حكومت فراگير موقت بين تهران و پيشاور صورت گرفت ، امّا نظر به انعطاف‌پذيرى برخى سران احزاب مقيم پيشاور كه به شناختن حقوق مليتهاى محروم راضى نبودند ، كار به جايى نرسيد . بعد از نيمهء دوم سال 1376 كار به جاهاى باريكى كشيده مىشد ، زيرا از يك طرف نيروهاى روسى قصد داشتند افغانستان را ترك كنند و از سوى ديگر هنوز جيب تعدادى فرصت‌طلب كه به عنوان مبارزه عليه متجاوز از هركجا كمك مىگرفتند ، خالى بود . آنها نتوانستند يك دولت موقت فراگير به وجود آورند ، يعنى نمىخواستند كه چنين كنند . كوردويز نمايندهء خاص سرمنشى سازمان ملل ، بانى و طراح كنفرانس ژنو از سوى مجاهدين افغانستان به خيانت متهم شد . اينجا بود كه خود آقاى دكوئيار مسئوليت بازيهاى بعدى را به عهده گرفت تا حسن‌نيت سازمان ملل در قبال ملتهاى جهان را به نمايش بگذارد . . . سران احزاب مقيم پيشاور براى اولين‌بار در تاريخ جهاد به بهانهء اسراى روسيه به‌طور رسمى با روسها وارد مذاكره شدند . پس از مذاكرهء پاكستان ، نمايندگان اتحاد هفتگانه به تاريخ 12 / 9 / 1367 راه عربستان سعودى را در پيش گرفته و در طائف با هيأت رسمى روسيه به سرپرستى يورى ورنتسف ملاقات و گفت‌وگو كردند . بدين‌ترتيب راه مذاكره با روسها باز و كراهت گذشته از بين برداشته شد . روسها از گروه‌هاى شيعى نيز درخواست گفت‌وگوهاى مستقيم كردند كه سرانجام با تشويق و ترغيب ديگران از طرف رهبران شوراى ائتلاف